tag:blogger.com,1999:blog-21024194.post3953047722827893154..comments2008-09-04T18:09:53.561+02:00r.r.http://www.blogger.com/profile/06087148226570750658noreply@blogger.comBlogger5125tag:blogger.com,1999:blog-21024194.post-23267978007742806172008-09-04T18:09:00.000+02:002008-09-04T18:09:00.000+02:00Ah, claro Mer, roubeina da reportaxe ;-D<BR/><BR/>Arumes: merece, si señor. E penso que El Eternauta merece unha lectura. ¡Benvolvido!r.r.http://www.blogger.com/profile/06087148226570750658noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-21024194.post-81190916029906670452008-08-29T14:26:00.000+02:002008-08-29T14:26:00.000+02:00fermosísima fotoMerhttp://www.blogger.com/profile/05447095347039914966noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-21024194.post-77472038712464473072008-08-28T12:11:00.000+02:002008-08-28T12:11:00.000+02:00Acabo de ler o artigo de Rivas que se me pasara esta fin de semán de volta de Italia, sobre todo tras as recomendacións familiares, entusiasmadas. Magnífico. Sobre todo, coma di o grande rr, porque destaca neste mes de historietas aparvadas e de fazañas ridículas nunha piscina ou nun campo de liñas paralelas. O Rivas ben merece por este texto un premio. Desde logo, hai que darlle infinitas gracias.<BR/>Foi curioso que citara a Hugo Pratt, lido este mes con devoción nos canais de Venecia. Algún día veremos no Corto Maltés a estampa de Manuel Rivas.arume dos piñeirosnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-21024194.post-54128543165827014292008-08-27T16:52:00.000+02:002008-08-27T16:52:00.000+02:00Alégrome de que "disfrutara" da información, Don Api. A min o caso arxentino, supoño que por "cercanías", é dos que máis me interesan, pero esta reportaxe pareceume estarrecedora e lévame de cabeza á busca de "El eternauta"r.r.http://www.blogger.com/profile/06087148226570750658noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-21024194.post-16964281528692887432008-08-27T16:49:00.000+02:002008-08-27T16:49:00.000+02:00Extraordinaria, magnífica a reportaxe a de Rivas. <BR/><BR/>Eu lera hai moitos anos "El Eternauta", non lembro se en capítulos nunha revista de cómics ou en album, pero si que recordo vagamente o clima desacougante e mesmo "filosófico" do mesmo. Non coñecía o seu guionista nin a súa triste historia. Deume moita mágoa e rabia que as súas catro fillas fosen vilmente asasinadas. Que lle ensinasen as súas fotos xa mortas é a expresión máxima da crueldade e da inhumanidade.<BR/><BR/>Realmente o caso arxentino foi un dos máis sobresaíntes na historia universal da infamia. Ben está que haxa xente como Rivas para que nolo recorde.<BR/><BR/>Un saúdo.apicultornoreply@blogger.com